Είναι κάτι στιγμές που τα λογιά μοιάζουν πολύ φτωχά μπροστά σ' αυτό που βλέπουν τα μάτια μας... Και αυτό που βλέπουν τα μάτια μας πολύ μικροπρεπές να συμβαίνει εκ μέρους των μεγάλων συμφερόντων...
"Ζήτω η Ελλάδα και και κάθε τι μοναχικό στον κόσμο αυτό..."
Έτσι μοναχικός και αβοήθητος μου μοιάζει αυτές τις τελευταίες μέρες και ο Λίβανος όπως έτσι ήταν και η Κύπρος εκείνο το καλοκαίρι του 1974 ακριβώς 32 χρόνια πριν... Χριστίνα Ορφανού / Λευκωσία - 30/07/2006
